Yiyin ağalar yiyin…

Kiminin evinde tereyağı, peyniri, zeytini yoktur.

Kiminin evinde yok yoktur.

Yaşam böyle mi Yüce Allah’ım?

Bu kadar acımasız mı?

Bir yanda marketlerin önünde oturan, diğer yanda çöp kutularında yiyecek arayan ve trafik lambalarında mendil satarak evine ekmek almak için yardım bekleyen çocuklar.

Diğer yanda en lüks yerlerde yiyen, içenler.

O şiş karınlar doyduktan sonra çöpe atılan içecekler, yiyecekler ve pideler.

Yiyin ağalar, beyler yiyin.

Tevfik Fikret’in şiiridir. İttihat ve Terakki’nin kötü yönetimini, yolsuzluklarını eleştiren Han-ı Yağma’da ne diyor Üstat Tevfik Fikret?

“Bu sofracık, efendiler –ki bekler yutulmayı. Huzurunuzda titriyor şu ulusun hayatıdır. Ulusun ki acılı, ulusun ki eşiğinde ölümün! Ama sakın çekinmeyin, yiyin, yutun hapır hapır… Yiyin, efendiler yiyin; bu doyumsuz sofra sizin. Doyuncaya, tıksırıncaya, çatlayıncaya kadar yiyin! Efendiler pek açsınız besbelli yüzünüzden Yiyin, yemezseniz bugün, yarın kalır mı kim bilir?”

Yıllar öncesi yazılmış bir şiir.

Değişen bir şey var mı?

Bakın Ramazan ayında verilen iftarlara…

Kimler orada?

İş insanları, bürokratlar, siyasiler ve sözüm ona gazeteciler.

Onların evlerinde o şiş midelerini dolduracak yiyecek, içecek yok mudur?

Sanırım yok ki…

Onlar için düzenleniyor bu güzel etkinlikler.

Yiyorlar, içiyorlar, gülüyor, eğleniyorlar.

Yiyin efendiler yiyin.

Üzülmeyin, acımayın, bakmayın yoksulun durumuna.

Şunu düşünürsünüz sizler…

“Biz onlara zaten yardım ediyoruz.”

Bunu yapıyorsanız helal olsun da…

Kendi kendinize dolu midelerinizi daha fazla doldurmak için gösteri yapmayın.

Görüyor musunuz?

O verdiğiniz iftarların ardından yiyeceklerin, içeceklerin çöpe atıldığını.

Harbiden görüyor musunuz?

Görüp, 3 maymunu oynuyorsanız çok üzülürüm.

İşinize gelmeyip görmüyorsanız daha çok üzülürüm.

Bakın o sizin tabaklarınızdan atılanları topluyor vatandaş.

Ne mi yapıyor?

Sizin şiş midelerinizin almadıkları ile aç karınlarını doyurmaya çalışıyorlar.

Ne diyor bir Hadis-i Şerif’te?

“Komşusu açken tok yatan bizden değildir”

Yani…

Komşuluk haklarına, toplumsal dayanışmaya ve yardımlaşmaya verilen önemi vurgulayan temel ahlaki ilkelerden en önemlisidir.

Bize ne mi?

Doğru size ne de…

Anlayan anlamıştır.